Voetbalhistorie Web-log.
De web-log over de historie van het voetbal is in leven geroepen omdat ondergetekende andere mensen graag wil voorzien van keiharde feiten, leuke (luchtige) anekdotes en achtergrondverhalen over “the beautifull game” zoals de op 1 na beste voetballer ooit zei (ûs Abe was de beste). Sommige verhalen zullen u bekend in de oren klinken (onder het mom van: Hoe was het ook al weer) en anderen volslagen onbekend. Ik probeer met deze web-log mensen duidelijk te maken wat er zich vroeger heeft afgespeeld in de voetbalwereld, en bovendien wil ik jullie voorzien van de nodige kennis.

Mijn uitgangspunten zullen de vaderlandse voetbalcompetitie zijn, en in het bijzonder oranje. Hier en daar zal ik ook buitenlandse verhalen en teams erbij halen als daar iets interessants te vermelden is. Maar te veel van het onbekende zal waarschijnlijk niet bijdragen aan het leesplezier, en dat is wel de bedoeling.

Deze web-log zal echter niet alleen een platform worden waarin ik mijn voetbalverhalen kwijt kan. Ik zal ook boekbesprekingen plaatsen en in gaan op de actualiteit, eveneens u op de hoogte proberen te houden van eventuele interessante evenementen.

Bedankt Dennis, bedankt.

Met de vele acteurs die zich nu op de grasmat bevinden ishet versieren van de een penalty steeds meer tot een kunst verheven.Voetballers als Robben, Figo en eergisteren zelfs Henry laten zich misleidenten behoeven van hun team om een penalty te versieren, en zo dus descheidsrechter te misleiden. De één vind het een schande, de ander eennoodzakelijk kwaad. Ik ben van mening dat het de sport niet ten goede komt,maar aan de andere kant zorgt het wel voor de nodige emotie, en emotie is deprimaire reden dat het voetbal zo aantrekkelijk is.

Veel wedstrijden zijn er ook om beslist, door de penalty. We kennen allemaalnog wel de EK’s ’92 (door Denemarken), ’96 (Frankrijk) en in 2000 (Italië),alsmede de WK in 98 waar we door Brazilië eruit werden geschopt na Penalty’s.Een drama is het, als je verliest, maar o zo mooi als je wint. Want wat is ernou heerlijker dan 120 minuten lang de onderliggende partij te zijn en dan viazo’n loterij te winnen? Niks toch… Een fenomeen, dat is het. Holzenbein heefthet tot een kunstvorm verheven, maar hij is niet de bedenker van de penalty.Wie was dat wel? William mcCrum is zijn naam.

William mcCrum is een geboren Noord-Ier en een miljonairs zoon. Hij ging naarde beste scholen (Royal School, Armagh) en daar leerde hij ook het voetbalspel.Op het moment dat mcCrum waarschijnlijk op het idee kwam van de penalty was hijkeeper, van Millwall fc. Destijds was het gebruikelijk dat als er eenovertreding begaan was in het strafschopgebied dat er een vrije trap kwam op deplaats waar de overtreding werd gemaakt. Eerlijk toch? Nou nee.. Slim als zewaren ging de tegenpartij massaal met zijn alleen in de goal staan zodat hetschier onmogelijk werd om de bal erin te krijgen. Sportief als ie was bedachtmcCrum daar een oplossing op: De penalty.

Toen hij het voorstel indiende was hij lid van de Noord-Ierse voetbalbond. Hijkwam met het idee en haalde de andere leden over. Om de regel officieel temaken moest het goedgekeurd worden door de Internationale voetbal associatie(International Football Association Board), en de heer Jack Reid (FA’s GeneralSecretary and IFAB representive) deed het voorstel op de bijeenkomst in Juni en1890. Het voorstel luidde:

f any player shall intentionally trip or hold an opposing player, ordeliberately handle the ball within twelve yards from his own goal line, the refereeshall, on appeal, award the opposing side a penalty kick, to be taken from anypoint

12 yards

from the goal line, under the following conditions: All players, with theexception of the player taking the penalty kick and the goalkeeper, shall standbehind the ball and at least six yards from it; the ball shall be in play whenthe kick is taken. A goal may be scored from a penalty kick.

In het begin zorgde het voorstel voor heel veel discussie. Want het wasondenkelijk dat een speler express iemand onreglementair van de bal zou werken.En omdat de Ierse bond, met het voorstellen van deze regel, daar wel vanuitgingen werd de penalty zelfs "Irish Motion" of "DeathPenalty" genoemd. Maar nadat een handsbal op de doellijn in de FA cupkwartfinale in 1891 (Stocke City – Notts County) voor een ommekeer had gezorgd(want het kan dus wel degelijk voorkomen dat een goal onreglementair wordtontnomen) werd de regel op 2 juni 1891 ingevoerd en vanaf het seizoen 1892-1893gebruikt.

Nog 15 dagen en dan is het zover? Wat is zover hoor ik sommigen denken? Voor diegene… ga je diep schamen:

Het echte hoogtepunt van de afscheidstournee van Dennis Bergkamp ligt echter al achter ons. Dit is absoluut niet objectief als ik dit zeg, want bij de wedstrijd tussen Arsenal en Ajax zal ik er niet bijzijn, maar 15 April jongsleden was ik er wel bij, Arsenal – WBA stond op het programma: Dennis Bergkamp day. Shirts met DB10 als opdruk werden uitgedeelt, mensen hadden odes (in de vorm van vlaggen, shirts en andere merchandise) meegenomen van huis en de meestgehoorde stadionleus was: There’s Only One Dennis Bergkamp, One Dennis Bergkamp, Singing a Song, Walking along, Walking in a Bergkamp wonderland.

En zoals jullie weten, hij scoorde, en hoe! Het gevoel wat hij toen losmaakte, ongelofelijk, verwoord ziet het er ongeveer zo uit:

Non-flying Dutchman

Wilskracht bracht hem bij Ajax,
jong rees al zijn ster,
met z’n gave traptechniek
schopte hij het ver.

Sneller dan zijn schaduw
dook hij in alle gaten
om met stift of boogbal
keepers kansloos te laten.
Rood-wit waren zijn kleuren,
ook goed stond hem oranje,
hij velde Argentinië
met een goal vol franje.
Een blauw-zwart jaar bij Inter,
het hakte er hard in,
maar Arsenal, zijn nieuwe club,
had kleuren naar zijn zin.
Het mooiste doelpunt, Newcastle,
een hele pirouette,
bal links, hij rechts rond Dabizas,
een schuiver in het net.
Hij had veel last van vliegangst,
maar stopt toch als een held,
want Dennis Bergkamp, voetbalprof,
had vleugels op het veld.

Jaap van Oostrum, 10 mei 2006 (www.sportgedichten.nl)

De komende 2 weken, tot het afscheid van the Iceman, zal ik zo veel mogelijk stukken over DB10 plaatsen, want dat verdient ie. Al zal ie het niet met me eens zijn, zo bescheiden als ie is, maar hij is het beste wat voetballend Nederland na de heren Lenstra en Cruijff (met lange IJ) is overkomen.

Oké, omdat jullie er om vragen, een voorproefje, kijk en geniet. Waar was u? Wat ging er door u heen? Laat het door u heen gaan en laat u nog eens een keer overdonderen door dit doelpunt. En onder het motte: "Een foto zegt meer dan 1000 woorden, geen filmpje maar een foto:

Eveneens als over het woord Feyenoord (of is het nou Feijenoord?) bestaat erover de naam Cruyff (of is het nou Cruijff?) een hoop onduidelijkheid. Is hetnou met een lange ij of met een ypsilon? Om alle ellende uit de wereld tehelpen wat betreft de naam van de grootste voetballer aller tijden vanHollandse bodem (Abe is een fries) ging ik op onderzoek uit.

Omdat mijn boekenkast aardig wat boeken bevat over Johan Cruijff ging ikeens kijken welke naam die hanteerden. Van Jopie tot Johan van Bert Hiddema, eveneensals Je moet schieten anders kun je niet scoren (Henk Davidse)  en Je gaat het pas zien als je het door hebt gebruiken de lange ij.Daarentegen gebruiken de kranten de Tijd en Het Parool de Ypsilon, eveneens alsCruijff (Cruyff?) kenner Frits Barend in zijn boek Topclub Ajax. En Cruijff zelf dan? In zijn de Gruyter boeken gebruikt hij de Ypsilon, en in zijn boek Ik houd van Voetbal weer de lange IJ. Net als zijn passeerbewegingen en zijn spraakwater is ook de spelling van zijn naam een onnavolgbaar fenomeen.

Om totuitsluitsel te komen pak ik de bijbel aller Cruyff (Cruijff?) boeken er bij:Cruijff (!), Hendrik Johannes, Fenomeen van Nico Scheepmaker.

Lange ij dus, volgens de grootste Cruijff kenner die er bestond († 1990),maar hoe komt het dan dat er zoveel mensen zijn die de lange y hanteren? En is dat wel de goede spelling? Of is het makkelijker om te typen? Of heeft  het te maken met het behoud van de Nederlandse cultuur door in tegelstelling tot Feyenoord niet de naam te veranderen met het doel te commercialiseren? Hoofdstuk 5 van het boek van Nico Scheepmaker bied uitkomst:

In hoofdstuk 5 (ik zal niet het hoofdstuk overtypen want je citeert ook niet hele stukken uit de Bijbel of Koran) staat dat zijn vader Cruyff in zijn paspoort had staan, duidelijke zaak dus, maar, ware het niet dat zijn moeder (juist..) Cruijff in zijn paspoort heeft staan. Om duidelijkheid te krijgen zullen we toch echt een kijkje moeten nemen in Johan’s eigen paspoort, of ergens waar hij officieel bij de staat geregistreert staat, om voor eens en altijd deze mythe uit de wereld te helpen. Cruijff, Cruyff..?

Het geboorteregister vermeld, ik citeer: "De achternaam van Hendrik Johannes, geboren op 25 April 1947, staat ingeschreven als Cornelis, Rudolf, Utrecht, Ijsbrandt, Ferdinand, Ferdinand. Oftewel: Cruijff. EUREKA! Mystery solved…

Uit in den beginne was de bal:

"’Alleen de depressievelingen worden scheidsrechter,’ zeiden deArgentijnen lange tijd en dat er een kern van waarheid zat in dit aforisme,werd duidelijk in 1932 toen meerdere scheidsrechters werden bespuugd, bedreigd,geschopt, geslagen en bekogeld met stenen.
    De ene na de andere wedstrijd liep volledig uit de hand enhet dieptepunt vond plaats op 14 augustus van dat jaar tijdensEstudiantes-River Plate. Scheidsrechter De Angelis keurde een doelpunt af en despelers van de thuisploeg probeerden de boosdoener met gebalde vuistenduidelijk te maken dat ze het oneens waren met zijn beslissing, waarop DeAngelis een indrukwekkende sprintje trok naar de catacomben en zich verschoolin zijn kleedkamer.
    Het duurde vijftien minuten voordat de scheidsrehterterugkeerde op het veld en meteen viel op dat hij wat bleekjes zag rond deneus. Vervolgens wees hij naar het midden van het veld ten teken dat hetdoelpunt alsnog was goedgekeurd.
    Er daverde een juichkreet door het stadion en pas ver naafloop werd duidelijk wat er was gebeurd: de voorzitter van Estudiantes had dekleedkamerdeur geforceerd en een pistool op de slaap van De Angelis gezet,waarna de scheidsrechter snel zijn mening herzag."

    ‘Het doelpunt dat werd gemaakt in de kleedkamer’ was geborenen word nog steeds generatie op generatie overgedragen in Argentinië. Hettekent evens de hartstocht die gepaard gaat met het voetbal in Argentinië, enzo is het ook niet vreemd dat de eerste zelfmoordpogingen alweer opgedoken zijnna de uitschakeling van Argentinië op het WK voetbal.

Ondanks dat bijvoorbeeld Torino (in 1949), Manchester United(1958, met oa Duncan Edwards als slachtoffer, voor een mooi stuk over Edwardsraad ik Hard Gras 46 aan) en Zambia (1993) vliegen voetbalteams nog steedsontzettend veel. Nu, maar ook vroeger, zo ook Barcelona, met Johan Neeskens als1 van de passagiers in 1975.

Neeskens, hier in actie tegen Feyenoord om de Europacup.

"We hadden op zondag een uitwedstrijd bij Celta de Vigo. Na een wedstrijdvlogen we door naar Engeland, voor een Europacup-wedstrijd in Leeds. Het wasdie dag onvoorstelbaar slecht weer, met onweer, wind, regen. Toen we eenhalfuurtje de lucht in waren, werd het steeds erger. het vliegtuig ging me tochtekeer, we werden heen en weer geslingerd, af en toe vielen we tweehonderdmeter naar beneden, buiten het vliegtuig waren allemaal bliksemflitsen… Erbegonnen er al een paar kruisjes te slaan. Het was de slechtste vlucht die ikooit heb meegemaakt. Op een gegeven moment was er een ongelofelijke knal, entoen rolde er een vuurbol heen en weer door het gangpad, een helderwittebol." Aldus Johan Neeskens in het verder vrij oninteressante nieuwe boek:De Snor van Guus, van Guido Derksen.

Het bleek bolbliksem te zijn, "Een bolbliksem is een helder oplichtendbolvormig object dat soms waargenomen wordt in de buurt van een blikseminslagen dan secondenlang zichtbaar is. Het is een atmosferisch verschijnsel waarvoornog steeds geen verklaring is. Een bolbliksem doet zich alleen voor bij zwaar onweer." Aldus Wikipedia.nl. "Bolbliksemsworden vaak in vliegtuigen aangetroffen waarbij ze door de cabine zweven. Hetverschijnsel is hier nog irrationeler dan op aarde. Waarom dit alles zo is, isnog steeds niet bekend. In tegenstelling tot gewone bliksem die men zeer goedin een hoogspanningslab na kan maken, is men er niet in geslaagd een bolbliksemte produceren."

Waren we Neeskens toch bijna kwijtgeraakt, of toch niet? Naja, ik zal hier hetraadsel van de bolbliksem niet oplossen, maar ik moest jullie dit meedelen,want dit zijn toch unieke verhalen.

De uitslag? 2-1 voor Leeds, Neeskens werd in de ’78 minuut gewisseld.

Na een oponthoud van een paar weekjes is voetbalhistorie.web-log terug. Wegens problemen met de verhuizing (van deze web-log naar de nieuwe server van web-log.nl) ben ik niet in staat geweest om nieuwe verhalen te plaatsen. Hier zal verandering in komen de komende tijd nu ik weer berichten kan plaatsen.

Om de terugkomst te "vieren" een mooi stukje over Diego Maradona, Dios Existe!:

`Hij is link, maar weet ook zijn rechter te gebruiken. Diego Caradona, tien jaar pas, verdiende gisteren warm applaus in de pauze tussen Argentinos en Independiente, omdat hij pronkte met zeldzame kunde bij het ‘jueguito’ (het hooghouden van de bal). In een T-shirt dat net iets te ruim bemeten was en een pony die onmogelijk over het hoofd kon worden gezien leek Dieguito wel afkomstig uit een braakliggende wijk uit tijden van weleer. [..] Hij lijkt geen kind van nu, maar dat is deze geboren speler wel. Hij toonde die typisch Argentijnse liefde voor de bal waardoor ons land altijd grote voetballers zal blijven voortbrengen.`

Uit het boek: In den beginne was de bal, van Erik Brouwer & Rop Zoutberg waar ik later een boekbespreking over zal plaatsen.

Jan van Beveren was ten tijde van het WK 1974 de beste keeper van Nederland. Onbetwist en geen twijfel over mogelijk. Hij zou ook de nummer 1 worden op het WK, maar hij was geblesseert? Of niet…

“Het was Michels’ schuld” zegt Jan van Beveren in een interview voor Hard Gras: “het was een opzetje. Als Michels had gewild, had ik het WK gespeeld. Michels wist dat ik tijd nodig had om 100 procent fit te worden. In de voorbereiding was ik geblesseerdd. Ik had 2 weken nodig. Maar hij stond erop dat ik een of andere vriendschappelijk potje zou spelen die avond. ik zei Michels dat ik amper uit mijn bed kon komen. Maar hij eiste dat ik speelde, terwijl hij wist dat dat op dat moment niet kon. ik weigerde. Dat betekende het einde. Het opvallendst is natuurlijk dat het plotseling Jongbloed werd en niet Treytel en Schrijvers. Zij gingen op de bank en de tribune zitten, pakten het geld. Dat was mijn eer te na geweest.”

Het meesterbrein achter deze achterbakse streek, die ze de WK finale heeft gekost (van Beveren had de bal van Müller gehad, zonder twijfel. Hij was de beste lijnkeeper van zijn tijd) was naar alle schijn, Johan Cruijff.

Het begon allemaal tijdens de geschillen die de Cor Coster (schoonvader van Cruijff en tevens zaakwaarnemer, tevens “geldwolf”)-clan had met de KNVB. Cruijff wilde zoals wel vaker wat meer geld dan anderen en van Beveren was het daar niet mee eens. Hij trok zijn mond nog al wel eens open tijdens dat soort zaken en Cruijff vond dat niet leuk. Naar het schijnt heeft van Beveren ook zijn mond open gedaan toen Cruijff de belangen van de spelers behartigde over de wedstrijdpremies voor het WK (een affaire waardoor we bijna het WK waren misgelopen, hetzelfde gebeurde overigens bij de Duitsers. Maar dat vertel ik een andere keer). Cruijff had het niet zo op buitenstaander van Beveren (in het Nederlands elftal hadden de Ajax en Feyenoord spelers het voor het zeggen).

“Ik kan mijn gedrag van toen wel verklaren. ik was niet achterlijk, de wereld lag aan mijn voeten. Op je negentiende keeper van het Nederlands elftal. Op die leeftijd kijk je anders tegen het leven aan. Je denkt dat je alles weet. Je weigert je aan te passen. maar hoe weinig je dan weet, weet je nu pas. ik had slimmer moeten wezen. Aan de andere kant, ik heb nooit van onrechtvaardigheid gehouden. Ik ben altijd voor mijn eigen belangen opgekomen.” Verklaarde van Beveren in datzelfde stuk in Hard Gras.

Maar tot zo ver geen ramp, er zijn wel meer spelers door ruzie niet meegegaan naar WK’s, of andere pietluttigheden. Bijvoorbeeld John de Wolf, die valsspeelde bij het kaarten, of Canizares die een parfumfles op zijn teen laat vallen.

Van Beveren ging niet mee naar het WK, maar wou nog wel uitkomen voor het Nederlands elftal. Maar daar kwam in ’75 verandering in. De bom barste: Nederland speelde een kwalificatie wedstrijd voor het EK ’76 in Polen. De ploeg is aan het trainen (inmiddels zijn ze er al een dag) en Johan 1 en Johan 2 komen te laat aan. George (je spreekt uit: Géorg) Knobel stopt de training en verwelkomt de beide heren. Nederland faalt wanhopig in de wedstrijd en van Beveren schroomt niet om dat publiekelijk te zeggen, en geeft de belachelijke voorbereiding de schuld. Nederland verliest met 4-1.

“Van der Kuylen” zegt jan “had in Polen cynisch tegen een journalist gezegd dat de koningen van Spanje te laat waren. Daar was Cruijff boos over. Hij verweet dat mij. Ik zeg: ‘er staat toch: Van der Kuylen. Je kan toch lezen’ ‘het komt van jou’, zei Cruijff. Daar begon het mee. Dat was het begin van ‘hij eruit of ik eruit’.

Van Beveren en van der Kuylen bedanken voor de terugwedstrijd maar worden overgehaald door PSV Manager Ben van Gelder, nadat die overleg heeft gepleegt met Cor Coster waaruit bleek dat Cruijff geen problemen met de 2 heren had, alleen moest er wel het 1 en ander uitgesproken worden. Dat gesprek wat hieruit volgde liep echter volledig uit de hand en de beide heren staptte op: “Als ik die dag – met van der Kuylen – niet was opgestapt” zegt Jan “dan waren anderen opgestapt. Dat is waarom het zo is gegaan. Dan had ik het nog erger op mijn dak gekregen. Dan had Nederland B zich moeten kwalificeren voor het EK. Ik heb na dat gesprek even nagedacht en heb toen tegen secretaris-penningmeester Burgwal gezegd: ‘waarom heeft u, waarom heeft de KNVB niks gedaan? Waarom moest dit escaleren? Nu is het te laat’. Burgwal reageerde niet. ‘Ik zal het Nederlands elftal redden,’ zei ik. Ik zal met Willy opstappen’ Aan zijn zwijgen kon ik zien dat dat voor de IKNVB een opluchting was. Maar ik heb het nooit gewild. het was wij of zij.”

Van Beveren speelde maar 32 interlands, en dat is veel te weinig voor een speler van zijn Caliber.

2-delige sportdocu waarin Hugo Borst met Marco van Basten terugblikt op de carrière van een van de beste Nederlandse voetballers aller tijden. Het interview komt uit de midden jaren 90 en het was de eerste keer dat san Marco terugblikte, op zijn dessastreus afgelopen carriëre, voor een camera.

In het tweede deel van deze documentaire staan de Italiaanse jaren van de voetballer Marco van Basten centraal.

bron: NOS